سال نو مبارک

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم

کی ،می دونه  این همه دل تنگی را

کی ،می دونه این شعر دلتنگی را

این هم شعر سومم امیدوارم به دلتون بشینه

این هم شعری که قولش بهتون دادم بودم یکی دیگه از شعرهای خودم 

کاش ميشد در خراب آباد دل خانه احساس را تعمير کرد

کاش ميشد در حريم سينه ها عشق را با وسعتش تکثير کرد

می دونم می خوای بری منو تنها بذاری می دونم چشات می گن

دیگه طاقت نداری می دونم خسته شدی

مرغ پر بسته شدی دیگه تو بال و پری واسه پرواز نداری

می دونم دست تو نیست رفتن و پر زدنت آخه اگه با تو بود من بودم همسفرت

می دونی اشکای من مث بارون می بارن آخه تو که نباشی دیگه مانع ندارن

      

    یادگاری یادت نرها

سلام اي بي وفا ،‌ اي بي ترحم

سلام اي خنجر حرفاي مردم

سلام اي آشنا با رنگ خونم

سلام اي دشمن زيباي جونم

بازم نامه مي دم با سطر قرمز

آخه اين بار شده من با تو هرگز

نمي خوام حالتو حتي بدونم

تعجب مي كني آره همونم

هموني كه زموني قلبشو باخت

همون كه از تو يك بت ،‌ يك خدا ساخت

هموني كه برات هر لحظه مي مرد

كه ذكر نامتو بي جون نمي برد

همونم كه مي گفتم نازنينم

بميرم اما اشكاتو نبينم

همون كه دست تو ،‌ مهر لباش بود

اگه زانو نمي زد غم باهاش بود

حالا آروم نشستم روي زانوم

تعجب مي كني آره عجيبه

مي خوام دور شم ازت خيلي غريبه

خيال كردي هميشه زير پاتم ؟

با اين نامرديت بازم باهاتم ؟

برات كافي نبود حتي جوونيم

تموم شد آره گم شد مهربونيم

ديگه هر چي كشيد م بسه

بی معرفتی نکنی بدون یادگاری بری ها

ای فلک بازی چرخ تو نازم
بی گمان آمدم تا که ببازم
ای دریغا که شد چشم سیاهی
قبله گاه منو روی نمازم
وقتیکه مثل شراب مست مستم میکنی
عاشق عشق میشم می پرستم میکنی
وقتیکه به من میگی جون من بسته به جونت
منو آروم میکنه اون صدای مهربونت
نمیدونم که چرا دوباره دیوونه میشی
خراب و ویرونه میشی
بتی که داغونه میشم
ابری که گریونه میشم وای
نمیدونم که چرا دوباره دیوونه میشی
دوباره دیوونه میشم
دوباره دیوونه میشی
دوباره دیوونه میشم

دل غمگین منو باز تو آروم میکنی
میشکنه طلسم غم
آخه جادوم میکنی

وقتیکه تو بد میشی باز می بینم
دنیا رو سرم خرابه
می بینم که باز دارم دق میکنم
همه چیم نقش بر آبه
اما تامیخوام برم گریه کنون
سر به دیوارا بکوبم
باز به دادم میرسی به من میگی
عشقمی تو خوب خوبم
باز میگم عزیز من پا رو قلبم نمیذاره
مهربونه با منو اشکمو در نمیاره
روزهای روشن خداحافظ
سرزمین من خداحافظ
روزهای خوبت بگو کجا رفت
تو قصه ها رفت یا از اینجا رفت
انگار که اینجا هیچکی زنده نیست
گریه فراوون وقت خنده نیست

گونه ها خیسه
دلها پاییزه
بارون قحطی از ابر می ریزه

بی وفایی جواب ندار ه دل شکستن جواب نداره

خرد شدن ادما صدا نداره
من مثل یک ارزو در کنار همه ارزو های تو

بر باد سردی گذشتم تو نگا ه کردی من از
کنار تو گذشتم